Kenia 2021/2022


Wat waren de laatste weken drukke weken. We zijn bezig geweest met Adia (waar nog mooie dingen van aan komen), hebben mensen bezocht, verder gegaan met het land en huis ontwikkelen en hebben samen genoten. We hebben schrijnende verhalen gehoord, waar ik soms in de nacht nog van wakker lag,
Waar zal ik beginnen.. Het waren erg drukke weken! We kunnen met trots zeggen dat we verhuisd zijn naar ons land. Het heeft bloed, zweet en vooral tranen gekost maar wat zijn we blij. In totaal heeft het 6 weken geduurd, wat langer dan we verwacht hadden. Door alle tegenslagen
Weer een week voorbij. Wauw wat gaat de tijd toch snel. Elke week is er wel weer iets nieuws te ontdekken of leer ik weer wat bij. De afgelopen week zijn we druk bezig geweest met Adia. Zo hebben we met de organisatie mama Justine kunnen helpen om haar winkeltje
Ik voel mij gelukkig ondertussen weer helemaal de oude. Wel probeer ik het nog rustig aan te doen, het is niet niks.  Wat gebeurt er hier toch veel in korte tijd. Zo zijn onze palen van ons hek rondom het land gestolen. Langzaamaan verdwenen er steeds meer, frustrerend! Totdat Reymond
Alsof het allemaal nog niet genoeg was.. Ik had de hele week al hoofdpijn , gek maar niet zorgwekkend. Vrijdag werd deze pijn erger, kreeg ik ook pijn in mijn lichaam en voelde ik mij erg slap. Hmm zou het malaria zijn? Ik ben vroeg van ons land terug gegaan
Heel soms zit het niet mee. Het leven in Kenia is niet altijd gemakkelijk of fijn, soms is het ook gewoon zwaar. De afgelopen week was het mentaal even pittig. Ik zat erdoor. Eerst zijn we helaas (redelijk zacht) gevallen met een motorbike door de modder. Veel schrik maar ook
Huisje, boompje en beestje… Wat is er veel gebeurd in de tussentijd. Voor lange tijd dromen Reymond en ik om een eigen stuk land te hebben met een klein huisje en wat dieren eromheen. Een hond, een koe en kippen? Samen bouwen aan onze toekomst, dat is wat we willen.
Tags: 
Ik heb een tijdje getwijfeld of ik weer verhalen op deze website zou zetten of niet… Het kost altijd veel tijd maar het geeft naast de blije foto’s ook wel de echte kant van leven in Kenia weer. Het is namelijk niet altijd even makkelijk. Waar zal ik beginnen, ik
De laatste week… We zijn naar de markt gegaan om wat dingetjes te halen om vervolgens naar Raymond zijn zus te gaan, waar we erg gelachen hebben. Om vervolgens naar Raymond zijn oude school te gaan om wat dingen te regelen, wat uiteindelijk 5 uur duurde zonder echt resultaat. Helaas.
De vijfde week is aangebroken, nog maar een week te gaan… Zo we zijn weer in Kenia, wat een reis. Rond 1 uur waren we weer terug in Thika, waar iemand meteen al onze kleding gewassen heeft. Wat maar goed is ook, aangezien ik helemaal geen kleding meer had. Om